Γιάννης Παππάς : “Εξωτερική πολιτική με εθνική ευθύνη και θεσμική σοβαρότητα”

Οι εξε­λί­ξεις γύρω από την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου ανα­δει­κνύ­ουν για ακόμη μία φορά τη σημασία της υπεύ­θυ­νης δια­χεί­ρι­σης των ζητη­μά­των εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι γεω­πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πίες στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δοκι­μά­ζο­νται, η χώρα μας οφείλει να ενεργεί με στρα­τη­γική συνέ­πεια, διπλω­μα­τική ψυχραι­μία και αδια­πραγ­μά­τευτη προ­σή­λωση στο Διεθνές Δίκαιο και τις προ­βλέ­ψεις του.

Η ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου απο­τε­λεί έργο ιδιαί­τε­ρης στρα­τη­γι­κής σημα­σίας. Συν­δέ­ε­ται με την ενερ­γειακή ασφά­λεια της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας, την ευρω­παϊκή ενερ­γειακή ολο­κλή­ρωση και τη συνο­λι­κό­τερη γεω­πο­λι­τική παρου­σία του Ελλη­νι­σμού στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Η υλο­ποί­ησή του προ­ϋ­πο­θέ­τει συντο­νι­σμό, απο­φα­σι­στι­κό­τητα και προ­σε­κτι­κούς χει­ρι­σμούς απέ­να­ντι στις προ­κλή­σεις που ανα­κύ­πτουν.

Οι τουρ­κι­κές ενέρ­γειες και οι αμφι­σβη­τή­σεις που δια­τυ­πώ­νο­νται στην περιοχή απαι­τούν σταθερή αντι­με­τώ­πιση, χωρίς υπο­χω­ρή­σεις από τις πάγιες ελλη­νι­κές θέσεις. Η Ελλάδα δια­θέ­τει συγκε­κρι­μένο πλαίσιο αρχών και δικαιω­μά­των, το οποίο θεμε­λιώ­νε­ται στο Διεθνές Δίκαιο και υπη­ρε­τεί­ται μέσα από τη διπλω­μα­τική της παρου­σία, τις διε­θνείς συνερ­γα­σίες και την απο­τρε­πτική της ισχύ.

Σε αυτό το περι­βάλ­λον, η δημόσια συζή­τηση οφείλει να διε­ξά­γε­ται με το ανάλογο θεσμικό βάρος.

Η αντι­πο­λί­τευση έχει κάθε δικαί­ωμα να ασκεί κοι­νο­βου­λευ­τικό έλεγχο, να ζητά ενη­μέ­ρωση και να αξιο­λο­γεί τις κυβερ­νη­τι­κές επι­λο­γές. Πρό­κει­ται για ανα­πό­σπα­στα στοι­χεία της δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας. Ωστόσο, η κριτική στα ζητή­ματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής χρειά­ζε­ται να λαμ­βά­νει υπόψη τη σύνθετη φύση των διπλω­μα­τι­κών δια­δι­κα­σιών και τις συνέ­πειες που ενδέ­χε­ται να έχουν οι δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις.

Η διπλω­μα­τία απαιτεί γνώση, συνέ­χεια και δια­χεί­ριση του χρόνου. Δεν εξα­ντλεί­ται στις δημό­σιες δηλώ­σεις ούτε επι­τρέ­πει πάντοτε την άμεση δημο­σιο­ποί­ηση κάθε ενέρ­γειας. Η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά της κρί­νε­ται από τη δια­σφά­λιση των εθνικών συμ­φε­ρό­ντων και τη δυνα­τό­τητα της χώρας να δια­μορ­φώ­νει ευνοϊ­κούς συσχε­τι­σμούς σε ένα απαι­τη­τικό διεθνές περι­βάλ­λον.

Ιδιαί­τερα στα Ελλη­νο­τουρ­κικά, η δια­τή­ρηση στα­θε­ρής εθνικής στρα­τη­γι­κής απο­τε­λεί δια­χρο­νική ανάγκη. Οι επι­μέ­ρους πολι­τι­κές δια­φω­νίες είναι θεμιτές, όμως η υπε­ρά­σπιση των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των και η ασφά­λεια της χώρας απαι­τούν υπευ­θυ­νό­τητα από το σύνολο του πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Για εμάς που εκπρο­σω­πούμε τα Δωδε­κά­νησα, αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τητα αποκτά ιδιαί­τερη σημασία. Στο νοτιο­α­να­το­λικό άκρο της Ελλάδας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, γνω­ρί­ζουμε ότι η εθνική ασφά­λεια, η περι­φε­ρειακή στα­θε­ρό­τητα και η προ­στα­σία των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των απο­τε­λούν διαρ­κείς προ­τε­ραιό­τη­τες.

Η Ελλάδα οφείλει να συνε­χί­σει να ασκεί εξω­τε­ρική πολι­τική με αυτο­πε­ποί­θηση, θεσμική συνέ­χεια και σταθερό προ­σα­να­το­λι­σμό. Να αξιο­ποιεί τις συμ­μα­χίες της, να ενι­σχύει τη συνερ­γα­σία με την Κυπριακή Δημο­κρα­τία και να υπε­ρα­σπί­ζε­ται με συνέ­πεια τις θέσεις της.

Στα εθνικά ζητή­ματα, η σοβα­ρό­τητα δεν απο­τε­λεί επι­κοι­νω­νιακή επιλογή. Απο­τε­λεί θεμε­λιώδη υπο­χρέ­ωση απέ­να­ντι στην πατρίδα και τους πολίτες.