Το πρόβλημα στον Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου δεν περιορίζεται στις άδειες ούτε σε ένα ακόμη
προβληματικό μηνιαίο πρόγραμμα. Είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής απουσίας σοβαρού,
οργανωμένου και δεσμευτικού σχεδιασμού για τη στελέχωση και τη συνολική λειτουργία της
υπηρεσίας.
Στο πρόγραμμα του Οκτωβρίου προβλέπεται να χορηγηθούν στο προσωπικό συνολικά μόλις 91 ημέρες κανονικής άδειας. Ο αριθμός αυτός απέχει σημαντικά από τον αρχικό στόχο των
180–200 ημερών άδειας μηνιαίως, ο οποίος είχε τεθεί προκειμένου να αρχίσει η ουσιαστική
απομείωση των συσσωρευμένων υπολοίπων προηγούμενων ετών. Ο στόχος πρέπει να
προσαρμοστεί στα πραγματικά και επικαιροποιημένα υπόλοιπα κάθε εργαζομένου και να
συνοδευτεί από τεκμηριωμένο υπολογισμό του προσωπικού που απαιτείται για την ασφαλή
κάλυψη των βαρδιών.
Το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε τον Οκτώβριο. Από τον Απρίλιο του 2026 έως και σήμερα
χορηγούνται συστηματικά λιγότερες ημέρες άδειας από όσες απαιτούνταν, με αποτέλεσμα οι
εκκρεμότητες να αυξάνονται αντί να περιορίζονται. Για ακόμη μία φορά, οι άδειες συνδέονται με τις «υπηρεσιακές ανάγκες» και τις ενισχύσεις που ενδεχομένως θα έρθουν. Την ίδια δικαιολογία ακούμε εδώ και δεκαετίες.
Η τουριστική περίοδος της Ρόδου, από τον Απρίλιο έως και τον Οκτώβριο, δεν αποτελεί
έκτακτο ή απρόβλεπτο γεγονός. Επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και είναι γνωστό ότι
συνοδεύεται από αυξημένες επιχειρησιακές ανάγκες. Η Διοίκηση οφείλει να προγραμματίζει
εγκαίρως το απαιτούμενο προσωπικό και τις αναγκαίες ενισχύσεις και όχι, όταν φτάνει το
καλοκαίρι, να επικαλείται ξανά τις αυξημένες ανάγκες για να περιορίζει τις άδειες και τις
ημέρες ανάπαυσης.
Οι εργαζόμενοι βάλαμε πλάτη όλο το καλοκαίρι και κρατήσαμε την υπηρεσία όρθια,
καλύπτοντας κενά, αναβάλλοντας άδειες και συσσωρεύοντας οφειλόμενα ρεπό. Ακούσαμε
επανειλημμένα υποσχέσεις για σημαντική ενίσχυση του προσωπικού. Το καλοκαίρι πέρασε,
όμως η ουσιαστική και σταθερή ενίσχυση που απαιτούσαν οι πραγματικές ανάγκες του νησιού δεν ήρθε.
Παράλληλα, δημιουργούνται νέοι τομείς, βάσεις και αρμοδιότητες χωρίς αντίστοιχη αύξηση
του προσωπικού. Τα κενά δεν καλύπτονται· μεταφέρονται από το ένα σημείο στο άλλο. Το
Συντονιστικό Κέντρο Νοτίου Αιγαίου και Κυκλάδων λειτουργεί χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, ενώ οι εργαζόμενοι διαχειρίζονται καθημερινά μεγάλο αριθμό επειγόντων περιστατικών και
λαμβάνουν αποφάσεις που αφορούν ανθρώπινες ζωές. Η συνεχής ευθύνη, η υποστελέχωση και η έλλειψη επαρκούς ανάπαυσης προκαλούν σοβαρή ψυχική και σωματική καταπόνηση.
Η συσσωρευμένη κόπωση δεν αποτελεί μόνο εργασιακό ζήτημα. Αυξάνει τον κίνδυνο λάθους
και ατυχήματος. Οι διασώστες καλούνται να οδηγούν ασθενοφόρα υπό επείγουσες συνθήκες
και να παρέχουν ασφαλή προνοσοκομειακή φροντίδα, έχοντας ευθύνη για τον ασθενή, το
πλήρωμα και τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου. Η ασφαλής λειτουργία του ΕΚΑΒ δεν
μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στην αυταπάρνηση και στην εξάντληση των ίδιων ανθρώπων.
Αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την εργασία και τη ζωή του προσωπικού δεν είναι δυνατόν να λαμβάνονται χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων.
Πρέπει να καταγραφούν ξεχωριστά οι ανάγκες και οι απόψεις κάθε υπαλλήλου και να δοθούν συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις. Το «καλό του νησιού» δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην εκείνων που καλούνται καθημερινά να σηκώσουν το βάρος τους.
Ζητούμε άμεση αναθεώρηση του προγραμματισμού, ακριβή καταγραφή των υπολοίπων αδειών, τεκμηριωμένο υπολογισμό του απαιτούμενου προσωπικού και συγκεκριμένο αριθμό
ενισχύσεων. Προτείνουμε να καταρτιστεί δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, ώστε το μεγαλύτερο
μέρος των οφειλόμενων αδειών προηγούμενων ετών να έχει χορηγηθεί έως τον Απρίλιο του
2027.
Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε σοβαρό σχεδιασμό, επαρκή στελέχωση, ασφαλή προγράμματα
εργασίας και πραγματική δυνατότητα ανάπαυσης, ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε στους
πολίτες τις υπηρεσίες που δικαιούνται.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ
Το Σωματείο Εργαζομένων ΕΚΑΒ Ρόδου
