Ένας από τους πλέον έμπειρους ναυτικούς πράκτορες της Δωδεκανήσου αποκαλύπτει τις αλλαγές στη νομοθεσία της γείτονος, τις πιέσεις στην ελληνική ναυτιλία,
την πορεία της τουριστικής κίνησης από την Τουρκία και τα χρόνια προβλήματα στις υποδομές των λιμανιών μας.
Η τουριστική κίνηση από τα απέναντι τουρκικά παράλια προς τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου κατέγραψε φέτος ιστορικά ρεκόρ, ενισχυμένη από το μέτρο της βίζας εξπρές. Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς και την οικονομική ανάσα στις τοπικές αγορές, συντελείται μια σοβαρή γεωπολιτική και επιχειρησιακή ανατροπή.
Ο ναυτικός πράκτορας κ. Μιχάλης Ροδίτης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, χτυπά τον κώδωνα του κινδύνου για τις μεθοδεύσεις της Άγκυρας να επιβάλει τον έλεγχο των θαλάσσιων συγκοινωνιών, στηλιτεύοντας παράλληλα τα «αργά αντανακλαστικά» του Υπουργείου Ναυτιλίας και τις ελλείψεις στις λιμενικές υποδομές.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
– Κύριε Ροδίτη, πώς εξελίχθηκε η φετινή τουριστική κίνηση από την Τουρκία προς τη Ρόδο και τα υπόλοιπα νησιά;
Η χρονιά ξεκίνησε με επιφυλακτικότητα και η διακίνηση αρχικά δεν ήταν η αναμενόμενη. Ωστόσο, μετά τις 15 Ιουλίου και καθ’ όλο τον Αύγουστο η κίνηση εκτοξεύθηκε. Είχαμε πολλαπλά δρομολόγια καθημερινά και οι πληρότητες στα πλοία άγγιζαν σχεδόν το 100%. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου παρατηρείται η αναμενόμενη «κοιλιά», καθώς άνοιξαν τα σχολεία και οι οικογένειες σταμάτησαν να ταξιδεύουν. Πρέπει να σημειώσουμε ότι πάνω από το 50% των επιβατών ήταν Τούρκοι πολίτες.
– Πόσο καθοριστικό ήταν το μέτρο της βίζας στην είσοδο (visa on arrival);
Ήταν καταλυτικό. Είναι ένα μέτρο που ζητούσαμε επιμονα εδώ και χρόνια, τόσο πριν όσο και μετά την πανδημία. Βοήθησε τα μέγιστα ολόκληρη τη Δωδεκάνησο και το Βόρειο Συγκρότημα. Να σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Όταν μια πενταμελής οικογένεια Τούρκων ταξίδευε από την Προύσα στο Μαρμαρίς ή στο Φετιγιέ και ένα μέλος της δεν είχε βίζα Σένγκεν, τα προηγούμενα χρόνια ακύρωνε συνολικά το ταξίδι. Τώρα, επειδή αυτό το ένα άτομο μπορεί να εκδώσει βίζα στο λιμάνι εισόδου, έρχεται ολόκληρη η οικογένεια.
– Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτών των επισκεπτών και ποιο το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπισαν;
Το μοναδικό ουσιαστικό πρόβλημα ήταν η δυσκολία εύρεσης καταλύματος στο κέντρο της πόλης, καθώς οι Τούρκοι τουρίστες επιλέγουν αποκλειστικά το κέντρο για να βρίσκονται κοντά στα καταστήματα και τις δραστηριότητες. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο μέσος όρος παραμονής τους ήταν δύο με τρία βράδια.
Η τουρκική μεθόδευση και η ελληνική αδράνεια
– Παρά τη μεγάλη επιτυχία της κίνησης, αναφέρετε ότι δημιουργούνται σοβαρά επιμέρους θέματα με τη γείτονα χώρα. Τι ακριβώς συμβαίνει;
Η Τουρκία είδε τη μεγάλη ζήτηση και τη διακίνηση —για πρώτη φορά το Μαρμαρίς έχει 4-5 κυκλικά δρομολόγια την ημέρα και το Φετιγιέ τρία πλοία— και θέλει να πάρει το «πάνω χέρι» στις γραμμές. Εδώ και περίπου δύο μήνες άλλαξε η νομοθεσία στην απέναντι πλευρά. Δημιούργησαν στην Άγκυρα μια επιτροπή, αντίστοιχη με το δικό μας Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών, η οποία αποφασίζει αυθαίρετα ποιο πλοίο θα δρομολογείται. Μας ανακοίνωσαν ότι το πάνω χέρι για την έγκριση των δρομολογίων θα το έχει η Τουρκία και όχι η Ελλάδα.
– Ποιος είναι ο αντικειμενικός τους στόχος;
Θέλουν να επιβάλουν φραγμούς, να προτάξουν την τουρκική σημαία σε βάρος της ελληνικής και κοινοτικής πλοιοκτησίας και, κυρίως, να ελέγξουν απόλυτα τη ροή των επιβατών προς τα ελληνικά νησιά. Επικαλούνται προσχηματικά λόγους ασφάλειας ναυσιπλοΐας και συνωστισμού στα λιμάνια, αλλά η ουσία είναι ο πλήρης έλεγχος των γραμμών.
– Έχετε ενημερώσει τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για αυτές τις εξελίξεις;
Το έχουμε αναφέρει επισήμως στο Υπουργείο Ναυτιλίας, αλλά τα αντανακλαστικά του είναι ανησυχητικά αργά. Δεν υπάρχει καμία απολύτως ανταπόκριση. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα που άπτεται των εθνικών μας συμφερόντων και θα έπρεπε να έχουν κινητοποιηθεί άμεσα κι άλλα υπουργεία. Δυστυχώς, δεν κινητοποιείται κανείς.
– Πρόκειται για νέο φαινόμενο ή υπάρχει παρελθόν σε αυτή την τακτική;
Η ελληνική νομοθεσία δεν ήταν ποτέ υποστηρικτική για το ελληνικό πλοίο σε αυτές τις γραμμές. Γι’ αυτό αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένα ελληνικό πλοίο σε ολόκληρη τη γραμμή Ελλάδας–Τουρκίας, κι αυτό στη Χίο! Στη γραμμή Καστελόριζο–Κας, για παράδειγμα, μια ολόκληρη πύλη Σένγκεν δουλεύει αποκλειστικά για τουρκικά σκάφη. Όταν προσπαθήσαμε να βάλουμε ελληνικό πλοίο, δεν μας στήριξε κανένας. Όσα ακούγονται κατά καιρούς στις διακηρύξεις είναι «παραμύθια της Χαλιμάς».
Οι υποδομές των λιμανιών και το «αθηνοκεντρικό» κράτος
– Κλείνοντας, ποια είναι η εικόνα που παρουσιάζουν σήμερα οι υποδομές στο λιμάνι της Ρόδου;
Γίνεται μια τεράστια προσπάθεια από το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο, την οποία δεν μπορούμε να μηδενίσουμε. Όμως, δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση και στήριξη από το αθηνοκεντρικό κράτος. Παρά τους χιλιάδες επιβάτες που διακινούνται, το κεντρικό κράτος δεν «βλέπει» τα προβλήματα γιατί πολύ απλά δεν φτάνουν μέχρι επάνω.
– Μήπως χρειάζεται μεγαλύτερη δημοσιότητα για να ευαισθητοποιηθεί η ηγεσία;
Όταν τα θέματα αυτά παίρνουν δημοσιότητα στα κεντρικά μέσα ενημέρωσης, οι αντιδράσεις της εγχώριας εξουσίας είναι συχνά ενοχλημένες, αντί να είναι ουσιαστικές. Θυμηθείτε τι έγινε πριν δύο χρόνια στη Μυτιλήνη: Μόλις το θέμα των καθυστερήσεων στο λιμάνι προβλήθηκε κεντρικά, το πρόβλημα λύθηκε μέσα σε λίγες ημέρες με τοποθέτηση οικίσκων (container), χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Αν υπάρχει βούληση, όλα γίνονται. Στη Ρόδο ακόμα παλεύουμε με πρόχειρες λύσεις και τέντες που μπαινοβγαίνουν. Είναι αδιανόητο αυτό που ζούμε.του Στέργου Μάτση
