Μεγάλη γιορτή σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου καθώς η εκκλησία μας γιορτάζει τη γέννηση της Θεοτόκου. Το μοναστήρι της Παναγιάς Τσαμπίκας στην Ρόδο είναι ένα από τα μοναστήρια που είναι αφιερωμένο στην Θεομήτορα και αυτή τη μέρα πλήθος κόσμου το επισκέπτεται για να προσκυνήσει την εικόνα της.
Πώς προήλθε το όνομα Τσαμπίκα
Η λέξη “Τσαμπίκα” είναι ένα παρατσούκλι που πιστεύεται ότι προέρχεται ετυμολογικά από το “σαμβίκι“ και παραπέμπει σε ένα παλαιό τύπο πλοίου, λόγω του ότι ο λόφος μοιάζει γεωφυσικά με ένα πλοίο που πλέει. Άλλοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι το προσωνύμιο που ακολουθεί την Παναγία συνδέεται με έναν όρο της τοπικής διαλέκτου του χωριού Αρχαγγέλος. Πρόκειται για το “τσάμπα“, που σημαίνει σπίθα ή φλόγα και σχετίζεται με τη θρησκευτική εκδοχή του πώς βρέθηκε η εικόνα.
Το μοναστήρι της Παναγίας Τσαμπίκας
Το Μοναστήρι της Παναγιάς Τσαμπίκας είναι ένα παραδοσιακό λευκό βυζαντινό εκκλησάκι με ξεχωριστή θέα και βρίσκεται σε απόσταση 27 χιλιομέτρων από την πόλη. Σύμφωνα με τη παράδοση, γυναίκες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη σύλληψη παιδιού πρέπει να ανέβουν τον λόφο ξυπόλυτες, προσευχόμενες στην Παναγία. Λέγεται ότι πολύ συχνά η πίστη αυτών των γυναικών ανταμείβεται και οι ευχές τους πραγματοποιούνται.
Αν οι προσευχές τους εισακουστούν, και το παιδί που θα γεννηθεί είναι αγόρι, τότε θα πρέπει να ονομαστεί Τσαμπίκος. Αν από την άλλη γεννηθεί κορίτσι τότε θα πρέπει να ονομαστεί Τσαμπίκα. Πρόκειται για τόσο διαδεδομένα ονόματα που σχεδόν κάθε ροδίτικο σπίτι έχει και από κάποιον ή κάποια που λέγεται έτσι. Οι Τσαμπίκοι και Τσαμπίκες έχουν την ονομαστική τους εορτή την 7η Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με το θρύλο, πριν αρκετούς αιώνες ένας βοσκός παρατήρησε μια φλόγα να καίει στην κορυφή του λόφου, που είναι η τρέχουσα τοποθεσία του μοναστηριού σήμερα. Ο βοσκός ειδοποίησε τους συγχωριανούς του κι όλοι μαζί ανέβηκαν στον λόφο για να δουν τι συμβαίνει. Εκεί αντίκρυσαν, πάνω σ’ ένα κυπαρίσσι, το ασημένιο εικονίδιο της Παναγίας και μπροστά του ένα αναμμένο κερί. Λέγεται ότι η εικόνα χάθηκε από το Μοναστήρι της Παναγίας της Κύκκου στην Κύπρο όπου και φυλασσόταν. Αφού έφτασαν τα νέα του θαύματος στη Κύπρο, απεσταλμένοι μοναχοί ήρθαν στον Αρχάγγελο και αφού αναγνώρισαν ότι η εικόνα ήταν δική τους, τη μετέφεραν πίσω στην αρχική τοποθεσία.
Παρόλο που οι μοναχοί επέστρεψαν την εικόνα στην Κύπρο άλλες δυο φορές φορές, αυτή ως εκ θαύματος επέστρεφε στο βουνό του Αρχαγγέλου. Κατά την δεύτερη επιστροφή της εικόνας και για να βεβαιωθούν οι Κύπριοι ότι είναι πραγματικά δική τους, την έκαψαν ελαφρώς στο πίσω μέρος για να δημιουργήσουν ένα σημάδι που θα τους διευκόλυνε στην αναγνώρισή της. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα φανερώθηκε στη Ρόδο για τρίτη φορά.
