Στη συνάντησή μου με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Michalis Chrisochoidis , είχα την ευκαιρία να συζητήσω μια βασική προτεραιότητα για τα Δωδεκάνησα: η πρόληψη πρέπει να προηγείται της καταστολής.
Η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν επιτυγχάνεται μόνο με αυστηρότερες ποινές.
Επιτυγχάνεται όταν η Πολιτεία επενδύει στην ενημέρωση, στην κυκλοφοριακή αγωγή, στην ουσιαστική αστυνόμευση και στους στοχευμένους ελέγχους, ώστε οι παραβάσεις να προλαμβάνονται πριν οδηγήσουν σε τραγικά αποτελέσματα.
Τα Δωδεκάνησα αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας και την πρώτη εικόνα της Ελλάδας για εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.
Η φιλοξενία είναι στοιχείο της ταυτότητάς μας και η ασφάλεια αναπόσπαστο μέρος της.
Η νησιωτικότητα δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες, τις οποίες η Πολιτεία οφείλει να λαμβάνει υπόψη. Στα νησιά μας οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν προσφέρουν τις ίδιες δυνατότητες μετακίνησης με τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Για χιλιάδες συμπολίτες μας, το αυτοκίνητο ή η μοτοσικλέτα δεν αποτελούν επιλογή ευκολίας, αλλά αναγκαίο μέσο για την εργασία, την οικογένεια και την καθημερινότητά τους.
Επιτέλους, ας γίνει κατανοητό από την αστυνομική ηγεσία, τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, ότι στα Δωδεκάνησα η αποτελεσματική αστυνόμευση δεν μπορεί να εξαντλείται στην καταστολή.
Προφανώς και όποιος παραβιάζει τον νόμο πρέπει να υφίσταται τις συνέπειες των πράξεών του.
Όμως, οι κυρώσεις πρέπει να χαρακτηρίζονται από αναλογικότητα και να έχουν παιδευτικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.
Στόχος δεν είναι να δυσκολεύουμε την καθημερινότητα του πολίτη, αλλά να αλλάζουμε νοοτροπίες και συμπεριφορές, ώστε η παράβαση να μην επαναλαμβάνεται.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, πρέπει να υπάρχει συνεχής αξιολόγηση της εφαρμογής του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Κάθε νομοθέτημα οφείλει να κρίνεται στην πράξη και, όπου απαιτούνται βελτιώσεις, να υπάρχει η τόλμη να γίνονται.
Η αποτελεσματικότητα δεν μετριέται από το πόσο αυστηρές είναι οι ποινές, αλλά από το πόσο μειώνονται τα τροχαία ατυχήματα και πόσο ενισχύεται η οδική συνείδηση.
Η ασφάλεια δεν οικοδομείται απέναντι στον πολίτη.
Οικοδομείται μαζί με τον πολίτη.
Με πρόληψη, δικαιοσύνη, αναλογικότητα και πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές ανάγκες κάθε τοπικής κοινωνίας.
